Home Photo

Home Photo
Happy New Year 2019

สวัสดีปีใหม่ค่ะ
กว่าจะมาสวัสดีได้ก็ผ่านไปถึง 15 วันแล้ว
เวลาผ่านไปรวดเร็วเหลือเกิน
แต่เราก็ยังมีอีก 11 เดือนครึ่งที่เหลืออยู่ให้ได้ทำอะไร ๆอย่างที่ใจปรารถนา
ขอส่งความรู้สึกดี ๆ ส่งแรงกายและแรงใจ และความเบิกบานเป็นสุขถึงเพื่อนอ่านทุกคนค่ะ

ลงภาพวาดหมายเลข 5 ซึ่งเป็นภาพเล็กหรือภาพลองวาดในกระทู้ "บทกวีบนแคนวาส"แล้วนะคะ

จัสมิน
15 มกราคม 2562


13.2.54

จากสวนลูกไม้ลายแดด ถึง ห้องสีน้ำตาล


ภาพ "ในสวนลูกไม้ลายแดด" โดย จันทร์สิรินทร์ / มกราคม 2015

ใต้แดดอุ่นอ่อนยามเช้า 
 ในสวนใหญ่ริมหาดแม่พิมพ์ ลำดวนป่ายืนต้นสูงเลยหลังคาบ้านขาวแบบสแกนดิเนเวีย ดอกสีน้ำตาลกลีบแข็งกระจายหอมคล้ายเครื่องร่ำ สาวเท้าก้าวเข้าไปกอด ดีใจที่ได้พบคุณยายลำดวน

ห่างออกไป คุณปู่ยางนาสูงใหญ่ขนาดสามคนโอบ ยืนยงคงกระพันมากี่ปีแล้วนะ ลำต้นด้านล่างเป็นสีน้ำตาลอมแสด 
ส่วนที่สูงขึ้นไปเป็นสีน้ำตาลอมขาว เหมือนช็อกโกแล็ตที่ใส่ครีมเยอะๆ  
ฉันโอบจนสุดแขน ดีใจที่ได้พบเจอท่านผู้เฒ่าท่ามกลางแมกไม้แห่งนี้

ค่ำคืนฝากความชื่นเย็นไว้กับหญ้าใบกว้าง 
 สนามหญ้าเขียวหนาทอดผ่านดงไม้ ต้นไทรใหญ่ทิ้งรากอากาศ เป็นคุณตาเครายาว ผ่านร้อนหนาวมาเนิ่นนาน

ลำดวน...ยางนา...ไทรใหญ่ บรรยากาศร่มรื่นรอบตัวเตือนให้นึกถึง... 
ห้องสีน้ำตาล

 
ดอนญ่าสิริกิติ์ ภาพโดย ณ กมล


สะดุดสายตา สุพรรณิการ์ดอกใหญ่สีเหลืองสดแต่งแต้มผืนหญ้าเขียว สวยเหลือเกิน  
ทั้งที่รู้ก็ยังหยิบมาดมหอม งามหนอดอกไม้ที่ไร้กลิ่น

สาลิกาเตาะแตะๆ ต่างตัวต่างเดินแต่ยังเป็นฝูงนก พวกมันถอยร่นเมื่อฉันเข้าใกล้ 
 สีของนกสาลิกา เตือนให้นึกถึง ห้องสีน้ำตาล 
 และ...สิ่งไม่มีชีวิตที่มีชีวิต...ในห้องนั้น

 ปีปทิ้งดอกขาวร่วงหล่นประปราย ฉันคุกเข่าเก็บขึ้นมาอย่างเบามือ สูดหอมตรึงตราจากดอกไม้แสนบอบบาง 
นึกเห็นบ้านขาว หมาขาวดำและหมาสีน้ำตาลทั้งหมดของฉัน

แสงแดดลอดผ่านใบไม้ เกิดลูกไม้ลายแดด 
สายลมเกื้อกูล พริ้วไหวแสงเงา ทุกสิ่งย้ำเตือนให้นึกถึงห้องสีน้ำตาล 
 สิ่งไม่มีชีวิตที่มีชีวิต  
 และ 
สิ่งมีชีวิตที่มีชีวิตในห้องนั้น

ห้องสีน้ำตาลที่เต็มไปด้วยหนังสือ สิ่งไม่มีชีวิตนับไม่ถ้วนล้วนมีชีวิตอยู่บนหน้ากระดาษ
ในห้องสีน้ำตาลที่มีเขา



...
Love The Earth
Cherish The Earth
Save The Earth


*





5.2.54

A Lazy Afternoon

Oil on canvas by Irene Sheri
1.

ยามบ่ายบิดขี้เกียจใต้แสงเจิดจ้าของแดดกุมภา

ผึ้งตัวเล็กค่อยๆดูดดื่มน้ำหวานจากกุหลาบดอกจ้อย

เถาอ่อนสายน้ำผึ้งทอดตัวอิงรั้วสีน้ำตาล

ขณะฉันทอดแขนบนเก้าอี้ยาวในสวน

บทสนทนาบางบทโดยสารสายลมโชยอ่อนมาเบาๆ

ทอดเงาบางๆ ของบางแก่นสาร

ยามบ่ายแสนเกียจคร้าน

ที่มีเรา

2.

ใครนะเก่งจัง นั่งหัวร่ออยู่ใต้เก้าอี้

ประเดี๋ยวก็คลานอยู่ใต้โต๊ะ เล่นได้เล่นดี เล่นแล้ว จะเล่นอีกสักกี่ที

คนตัวเล็กเด็กดี ดูซี่ โตขึ้นทุกวัน

รองเท้าคู่กะจิ๊ด คนตัวนิดสวมได้พอดี

นอนหลับได้ทุกที่ รู้ว่าบางทีก็ฝัน

ลืมตาตื่นเช้า ใครเล่าตื่นได้ฉับพลัน

ยิ้มรับแสงวันเต็มตา

สิ่งเล็กเล็ก คนตัวเล็กมองเห็น

ล้วนแล้วแต่เป็นของเล่น เป็นปริศนา

มีไว้ให้คว้ามา หัวร่อร่า ลืมเวลา เถอะผ่านไป

3.

ยามบ่ายแสนเกียจคร้านลาจาก

ฝากรอยยิ้ม ทิ้งฉันไว้กับยามเย็น

รังสีสายัณห์เคลือบฉาบ ฉันไขว่คว้าลีลาเนิบนาบของยามบ่าย

แดดเจือจาง สายลมโรยอ่อน

เงียบงัน ฉันง่วงงุน

นึกถึงเจ้าตัวน้อย

อยากผลอยหลับไปในเปลด้วยอีกคน



*

ภาพชื่อ Red Summer

23.1.54

เห็น เรา ไหมในสายลม (In a Sentimental Mood)






1.
ในสายลมยังมีคุณ
แสงแดดยังอบอุ่นต้นเดือนหนาว
ต้นไม้รื่นแล้งไม่ช้าผกาพราว
ปลอบโยนใจดวงร้าว เพียงครั้งคราวราวไร้ใคร
2.
วันนี้ในวันวาน
เวลาช้านานลอยเลื่อนเคลื่อนไหว
สายลมรำเพยเชยล้อช่อใบ
คล้ายคล้าย เราเห็นสายใยในสายลม
3.
บางเบา
พื้นที่ระหว่างเรา คละเคล้าหวานขม
หัวเราะเริงร่า หากบางคราซานซม
แก้เงื่อนผูกปม สองสายลมเรา
4.
ในสายลมมีฉัน
ระบายแสงฝันผ่านคืนวันอันเงียบเหงา
แต้มสีสวยสวย เติมความรุ่มรวยลงในสีเทา
ละลายสีแสงเช้า บันดาลแสงเงาลงบนผืนดิน
5.
สายลมที่นั่นมีที่ไหม
ใต้แสงสดใส มีดอกไม้หรือกรวดหิน
บนเส้นทาง มีภูติร้ายหรืออัศวิน
ท่วงทำนองเพลงที่ได้ยิน เป็นเช่นไร
6.
ในสายลม คุณเห็นเราหรือเปล่า
ลืมตาตื่นเช้า คุณเห็นเราไหม
ภายนอกอ้างว้าง แล้วสายลมที่ข้างใน ?
คุณเห็นเราที่นั่นไหม
ในสายลม