ร่องรอย Where things left their marks

Jasmine flowers in basket

1.


กระดาษขาวตรงหน้า ปากกาคู่มือ

ความคิด ความรู้สึก

สำนึก
หัวใจยังเต้น

ทุกอย่างพร้อม!


เวลาไม่หยุดเดิน

เมืองหยุดไหม

คนหยุด?

เขาหยุด?

เธอหยุด?

เราหยุด



2.

บางคนร้องหาวันพรุ่ง

บางคนควานหาวันวานผ่านรูปถ่ายเก่าๆ ดอกกุหลาบแห้งๆ

บางคน นิ่งงันอยู่ในวันนี้

คนใกล้ตายงึมงัม

พรุ่งนี้เถอะพรุ่งนี้

จะหายใจให้เต็มปอด



3.


สัมพันธภาพซับซ้อน?

คนกับเวลา

คนกับพื้นที่

คนกับสถานะ

คนกับสภาวะ

คนกับคน

คนกับตนเอง



"ทุกสิ่งที่มี อยู่ที่นี่ ในขณะนี้

หากตระหนักรู้

ให้ทุกสิ่งที่ให้ได้

ด้วยสิ่งที่เธอมี"


ในโลกที่คำพูดและการกระทำ ทิ้งร่องรอยเอาไว้

โลกที่พรุ่งนี้ มาถึงในนามของวันใหม่

หายใจ


*

ใจกวี Spellbound Poets

ดังอาทิตย์ชักรถเหนือน่านฟ้า

วาดทิวาอ่อนเรื่อเมื่อผ่านผัน

เช่นหัวใจนักสร้างต่างผลักดัน

คิดแล้วเขียนสรรฝันปั้นผลงาน

อาจเช่นแสดแสงร้อนสุริยัน

อาจเหลืองนวลแสงจันทร์อันอ่อนหวาน

ขาวแสงดาวระยิบระยับแรงบันดาล

ใสสายธารสายลมพรมเป็นกลอน

ผ่านปลายมือไหลลื่นคลื่นความคิด

กรองถูกผิดร้อยเรียงเสียงอักษร

เฝ้าฝึกฝนไม่สิ้นไร้ซึ่งไฟฟอน

ทนหนาวร้อนทุกแล้งไร้ใจฤดู

*

“ใจกวี

คือภาพพรายรายสีสดสาดสวย

คือท้องฟ้ากว่ากว้างต่างอำนวย

คือผู้ที่ร่ำรวยจินตนา

ใจกวี

คือจินตมณีที่สาดแสง

เฉิดจรัสนำทางผู้ร้างแรง

เฝ้าปรุงแต่งแปลงทางไม่ร้างไฟ

เถิด เท่านี้ฤดีข้า

เพียงวิญญายืนยั้งยังหวังได้

ไม่ดับสูญสาบสิ้นยังบินไกล

เพื่อจัดวางภายในให้งดงาม”

*

เจ้าสาว The Bride

เจ้าสาว

บทกวีบทนี้เป็นของเธอ และเพื่อเธอ

ด้วยเหตุนี้ บทกวีบทนี้จึงเป็นของฉันและคนของความรักทุกคน

ชุดแต่งงานทำด้วยไหมจากอิตาลีเป็นได้เพียงชุดแต่งงาน สวยงามอยู่บนหุ่น

ผ้าสะไบอ่อนนุ่มที่ทำจากผ้าชีฟอง และผ้าลูกไม้จากฝรั่งเศส ทิ้งชายลงทอดทาบผิวพื้นหินอ่อนเย็นเยือก

สร้อยมุก ต่างหูประดับเพชรบนสายทอง ทั้งเข็มขัดทองในกล่องกำมะหยี่ ปราศจากชีวิต

รอคอยเธอผู้จะสวมใส่ เติมเต็มชีวิตและจิตวิญญาณที่บรรจุนามธรรมทั้งปวงไว้

คนของความรัก

บนหนทางที่สายตาฉาบฉวยมองเห็นเพียงกลีบกุหลาบ

เธอผ่านสิ่งใดมาด้วยกัน บนเส้นทาง เวลา เหตุการณ์ที่เรียงราย จนถึงบทสรุป

ที่อุ้งมือหนุ่มสาวของความรัก บรรจงเก็บไว้ในกล่องแห่งการจดจำ

ฉันจินตนาการถึงห้วงเวลาเมื่อเขาเฝ้าคอย เก็บงำถ้อยความไว้ข้างใน

ฉันจดจำห้วงเวลาที่เขาเอ่ยบอก หลังเธอเรียนจบ

ฉันจดจำคินนั้น เมื่อเขาขออนุญาตพ่อของเธอ

“ขอผมคบหาลูกสาวท่าน เพื่อแต่งงาน”

อย่างช้า ๆ ทุกอย่างเดินหน้าไป

แข็งแรง และ มั่นคง

บ่ายหน้าไปในทิศทางเดียวกัน...

เส้นทางยาวก็เหมือนสั้น เมื่อมีกันและกันเคียงคู่

ไม่มีทิศทางอื่นใด มีเพียงทิศเดียว

จวบจนวันนั้น ...

“คุณจะแต่งงานกับผมไหม?”

เจ้าสาว

บทกวีบทนี้เป็นของเธอ และเพื่อเธอ

ด้วยเหตุนี้ มันจึงเป็นบทกวีของฉันและคนของความรักทุกคน

ขอเธอลืมเส้นทาง เวลา การเรียนรู้ และประสบการณ์ทั้งหมด สักชั่วขณะ

ฉันปรารถนาจะจดจำท่วงท่า แววตา และรอยยิ้ม

ภาพอันงดงามที่หัวใจเธอระบาย

เมื่อเธอก้าวเดินบนพรมยาว ที่นำเธอสู่คนของความรัก

...เขาของเธอ

เจ้าบ่าวของเจ้าสาว.

บทกวีเจ้าสาว บทภาษาอังกฤษ แปลโดย เจ้าสาว
อยู่ที

http://gantongtonglom.blogspot.com/2011/06/bride-translated-from-my-thai-poem.html

**

ชีวิตติดบ้าน Easy Life At Home

photo by JintaAksorn

คนติดบ้านกำลังเตรียมตัวเดินทาง เดือนพฤษภาต้องเดินทางไปงานแต่งงานที่ออสเตรเลีย ไปกันทั้งครอบครัวเลยทีเดียว

ฤดูกาลในซีกโลกใต้กลับกันกับซีกโลกเหนือ เดือนพฤษภาในยุโรปเป็นเดือนดอกไม้บาน แต่ที่ออสเตรเลียเป็นฤดูใบไม้ร่วง งานแต่งงานในฤดูใบไม้ร่วง สีสวย

photo by Nagamon

ฉันเป็นคนติดบ้าน ยามห่างบ้านยาวนาน ได้เรียนรู้ความจริงแท้ อาหารอร่อยที่สุดอยู่ที่บ้าน

เพราะโหยหารสชาติกลิ่นอายอาหารในบ้านที่เราเคยคุ้นมาตั้งแต่เกิด ทำให้ต้องเรียนรู้เรื่องทำกับข้าว ผ่านการพูดคุยโทรศัพท์ การเขียนถึงกันระหว่างแม่ลูก ฉันรวบรวมสูตรอาหารของยายกับแม่ไว้กับตัว และส่งต่อให้ใครๆอีกหลายคน โดยเฉพาะคนที่ทำอาหารให้เราทาน บ่อยครั้ง อดสงสัยไม่ได้ว่าทำไมคนรู้จักและคนใกล้ชิดหลายๆคน ถึงออกไปเที่ยว ไปทานอาหารนอกบ้านกันบ่อยครั้ง แน่นอน ฉันออกไปเปลี่ยนรสชาติและบรรยากาศเป็นครั้งคราว และทุกคราวเป็นกรณีที่พิเศษ

by Nagamon

ทำบ้านเราให้เป็นสถานที่น่าอยู่ บรรยากาศและสิ่งแวดล้อมสบาย ๆ ทำให้เราอยู่ติดบ้าน บ้านไม้หลังเล็กก็เป็นบ้านในฝันได้ถ้าสะอาดและสวยงามอย่างเรียบง่าย ความงามสามัญไม่ฉูดฉาด ทำให้ไม่เบื่อ ชอบต้นไม้ ก็หาต้นไม้มาแขวนไว้ที่ชายคา โยนหมอนสีสดลงบนเสื่อ ผูกเปลญวนไว้นอนอ่านหนังสือ เราสามารถทำให้ระเบียงเล็ก ๆ เป็นสวรรค์น้อย ๆ ของเราและใครต่อใคร ถ้าเราอยากทำ
สำคัญอยู่ที่เราทำด้วยความรัก

by Nagamon

บ้าน ไม่ได้มีแต่เสียงหัวเราะหรอก บ้านบรรจุไว้ด้วยทุกเสียง ทุกอารมณ์ความรู้สึก และทุกสิ่งที่มากับชีวิต บ้านหายใจผ่านลมหายใจของคนในบ้าน บ้านทุกหลังที่ถูกทอดทิ้ง ทรุดโทรมแห้งแล้ง ไม่ว่าจะหรูหราราคาแพงสักแค่ไหน ก็เป็นได้เพียงสถานที่ไร้วิญญาณ

เสียงเพลงมีที่ไป เพราะมีใครบางคนฟัง

แสงและเงาราวเต้นรำ เพียงใครสักคนมอง

ใช่ บางครั้ง เพลงแจ๊สที่แบมบูบาร์ โอเรียลเต็ลริมเจ้าพระยามีชีวิตชีวากว่า เพราะเล่นสดโดยนักดนตรีมีฝีมือและนักร้องที่เดินทางมาไกล บางคืนได้เหงื่อซึมขณะฟังแจ๊สที่บราวน์ชูการ์ หรือเริงร่าบนฟลอร์ในผับชื่อดังย่านสุขุมวิท สนุกสนานจนไม่อยากกลับ

จัดงานที่บ้านสักครั้งในหน้าหนาว เต้นรำใต้เดือนดาว ปลูกราตรีสักต้นให้กระจายกลิ่นหอมทั่วบริเวณ ตัดเถาเล็บมือนางดอกพรูวางพาดไว้บนราวม่าน ห้องจะอวลหอมโดยไม่ต้องซื้อหาดอกไม้แพง ๆ

แต่...กุหลาบช่อใหญ่ในแจกันใบโต ทำให้ค่ำคืนเป็นช่วงเวลาสุดพิเศษ

เสียงเพลงมีที่มา จากใครคนหนึ่งเพื่อใครอีกคน หรือ หลายคน

ด้วยเหตุนี้ เสียงเพลงจึงมีที่ไป

ในบ้านของเรา

*****