ค่ำคืน
ผ่านหมื่นล้านแสงดาว
ประกายระยับ ประดับม่านสกาว
ใคร .. บอกกล่าว
มองดาวดื่นฟ้า
พาคิดถึง
~
คืนแรม
แจ่มเสี้ยวจันทร์แซม
แง้มคำนึง
รำพึง
ซึ้งคืนดาว
ท่ามลมหนาวธันวา
~
คืนผ่าน
ล่วงแสงดาราธาร
ลิ้มหวาน คืนเพ็ญเด่นฟ้า
ผ่านม่านน้ำตา ...
เอื้อมมือแตะจันทรา
..
เอื้อมมือแตะจันทรา
...
มือหนึ่งแตะจันทรา
มือหนึ่งปาดน้ำที่ล้นตา
มาจากใจ
~
เรา
เฝ้ามองเดือนดาว ราวใกล้
ไกล ...
ใจรอน
สะท้อนไป
สะเทือนไหมเดือนดาว
~
ใคร ?
เหม่อมองฟ้าไกล ราว...
ใกล้
ใคร ?
เหม่อมองฟ้าไกล ...ราว
ใจร้าวยึดโยง โค้งนภา
ดารา ...
เรามีตัวตน อยู่กับคนที่ปลายฟ้า
โปรดเถิดจันทรา
โปรดพาเรามา เพื่อกัน
ผ่านจุดประดวงดาว
เราลากเส้นฟ้า
บางดวงล่วงลา ตายังเห็น
มายาเกี่ยวพัน คืนแรม คืนเพ็ญ
ฝัน จริง
สิ่งที่เป็น
สิ่งที่ใจมองเห็น
ดำรง
คงอยู่เป็นความจริง
ของหัวใจ.
~
